Print van een quade Vrouw.
Z’Is een Zwijn in morzig leeven,
Met een schoonen Diamant
Door den neuze heên gevreeven,
Met een zonderbaar verstant.
Z’is een geutgat van moerassen,
Vol vergiftelijkke lucht:
Wijlze met ‘er brein en harszen,
Znoft naê zielverderfbre vrugt.
Z’is een Papegaai int znappen
Van ‘et gun ‘er ommegaat;
Z’is een Aexter in ‘et klappen,
Van een haavelooze praat.
Z’is een Paeuw int schendig pronkken.
Z’is een Aap op ‘t pluimde bed.
Z’is een Zeezireen int lokken.
Z’is een Bruids pop, altijt net.
Z’is een Kamaeljoen in’t zwaeien,
Vol van wispeltuirigheên;
Naar ‘et waeien, zalze draeien,
Na de voorgang, zalze treên.
Z’is een Kokkedril in’t vleien.
Z’is een Zlang vol boos fenijn.
Z’is, in’t koozen, kriemen, schreien
Listiger dan Nikkers zijn.
Z’is een stailen top in’t klimmen,
Vol onlijdelijkke last,
Die van zand tot op de kimmen
Zit van onder aan getast.
Z’is een druipendak, en schoorsteen
Die geweldig rookt, en zmookt:
Z’is een, wat ze ken geen spoor treên,
Daar de Droes geen vuillus kookt.
De Broek na ‘et Wammes.