Soavissimo canto,
oh pur t'oda una volta
e poi mi stilli in lagrimoso pianto!
Felice chi t'ascolta!
Felice chi risguarda
la rosa, onde tu spiri, ancor non colta!
Felice sì, ma tarda
fora la sorte mia
fra quel sì dolce odore e l'armonia.
Cookies on Poetry Cove
We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.