Donna cortese e bella,
deh! non voler ch'io moia
di temenza e di noia;
libera il corpo e fa l'anima ancella;
e se disdegni signoria sì bassa,
altrui mi dona e lassa:
ché tra' pastori forse o tra' bifolci
avrò l'ore più dolci.
Cookies on Poetry Cove
We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.