Og trakst der vestantil Lindesnes
det er ei Bygd, heiter “Lista”.
Det er ei Bygd, der det tyt og blæs,
og der dei hev “ingja Kvista”.
Men Taren kransar den langa Rond,
der Havet bryt seg mot Lister-Strond.
Og Maasen flyg yver saltan Sjo
og flaksar med sine Vengjer.
Og Lister-Baaten gjer likaso,
der fram han ber sine Drengjer.
Og Baaten stoggar paa Bylgje-Veg,
og Fisken nuppar, og Drengen dreg.
Og “Lista” ligg, der du frampaa gjeng
som Bakste-Fjøli so flat, ja.
Og der er Aaker, og der er Eng,
– so Folk, dei fær seg no Mat, ja.
Og der er Øykjer og Kyr og Sau,
og Lyng og Rullestein er der au.
Og Lister-Himlen er vid; og naar
det inkje er nokor Sky paa,
so kvelver han seg so blank og klaar,
til han tek Hatten av Bly paa.
Og Torve-Røyken or Pipa fyk,
der Lister-Buen sin Skorstein ryk.
Og Lister-Buen er helder sein,
og sprakar inkje av Vngdi.
Men endaa hev han i Nosi Bein,
og kjem han, sig han med Tyngdi.
Og alt i alt, vil eg leggja til,
er Lister-Buen og “lista” gild.