Skip to content
1626

Geestelyck lietboeck genaemt de Basuyn

Simon Jansz Fortuyn

Op die wijse: Een oorlof-Liedt aenhoort. GHenaed', Vrede en vreught Gheschiedt u nu ter tijt, Terwijl ghy in u Ieught Daer toe ghetreden zijt, Om den Heere alleen Nae zijn wil te behaghen, En hem recht na te treen Tot het eyndt uwer daghen.

Eenvuldigh volght nu nae 't Gheen u den Heer ghebiet, Slaet u self naerstigh gae, Op dat u niemant niet Door listigheyt beroof Dat ghy nu hebt verkreghen,

Maer blijft vast in 't gheloof, En vrees den Heer te deghen.

Even ver u ghemoet Stadigh na 't beste tracht En so soeckt 't eeuwigh goet, Oock 't selve 't hooghste acht, So sal de Heer u werck In al voorspoedigh maecken, Dat ghy vroom, kloeck, en sterck Daer toe sult moghen raecken.

Recht volght den Heer met vlijt, En keert u hart en zin Dat ghy die zonden mijt, En soeckt uw's vleys verwin, Des Werelts lusten vliet, En al des Sathans laghen, En alleen daer na ziet Om u deughdigh te draghen.

'T en baet niemant dat hy Hier kloeckmoedigh begint, 't Sal oock so zijn met dy, Dus u te recht bezint, En staegh goed' sorghe draeght, Het gheloof te bewaren, Op dat ghy Godt behaeght So langh als zijn u Iaren.

Israel als een man Zijn wel t'samen ghescheen Wt Egipten, en van Pharonis dienst ghetreen, Maer hoe die meeste weer Te rugghe zijn ghe'weecken, Met haer hart van den Heer Is met vreught niet te spreecken.

Enoch onsen Out-vaer Die heeft zijn wandeling Heele drie hondert Iaer (Sonder veranderingh) Gheleydt voor zynen Godt,

Dit dient ons tot Exempel, Dat wy so Godts ghebodt Volghen in zynen Tempel.

Niet weder te rugh zien Met de Huys-vrou van Loth, Maer uyt Sodoma vlien, Op dat wy sonder spot, Bevrijt van des vyers quael, Tot ruste moghen komen, Betaemt ons altemael, So ist recht voortghenomen.

Proeven met Godes Woort Ons ghelijcks betaemt, Hoe dat het dien behoort Die Christ'nen zijn ghenaemt, Na 's Heeren wil en Wet Haer staegh te reguleren, En met een vroom opset Ons daer na te regheeren.

Om so den Heer oprecht (Na zijnen wil en lust) Als een vroom ghetrou knecht

Te dienen wel gherust, Op dat ons hope wast, En so met groot verlanghen Als kindt betrouwen vast, 's Vaders Rijck te ontfanghen.

Voor dese Perrel jent, En kostelijcke schat, Diese te rechte kent, En daer toe vindt het padt, Moet men stellen te pandt, En willigh over-gheven Ghelt, Godt, Huys, Hof, Lant, Zant, Iae oock ons eygen leven.

VVandelen waerdighlijck Betaemt een Christen kindt, Op dat men 't eeuwigh Rijck Door Christum open vindt, Want des Heeren goedtheyt Sal over sulcke wesen, En zijn Rijck is bereyt Voor die den Heer recht vresen.

Ernstigh moet u ghebedt Tot den Heer zijn ghekeert, Met een gheest onbesmet, En so van hem begheert Dat hy u Ziel en Lijf Staegh behoede van 't quade, Op dat het suyver blijf, En rust op zijn ghenade.

Leven wy dus ghetrou In al ons werck en gang, So en sal druck noch rou Lijf noch Ziel maecken bang, Maer wy sullen verblijt Hier na met vreughde hooren: Bezit ghebenedijt Godts Rijck met d'uytverkooren.

Sulcks al, hoop ic, dat wy Sullen deelachtigh zijn, En so vrolijk en bly Drincken den Nieuwen Wijn, Den Heer altijt ontrent

Hier na in vreught verheven, So wy tot aen ons ent Hem hier met deught aenkleven.

Dochters neemt dit ghezanck Aen u (als vermaen-Liet) Doch ten goeden in danck Van my, aen u gheschiet, Want ick hoop dat wy twee Een Heer van harten dienen, Die ons hier na in vree Eeuwigh vreugh wil verlienen. 't Mist wel meer.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.