Op die wijse: Reyn Maeghdelijck pylaer. ALs de Mensch lach beswaert Ghevaen, bestrickt met zonden, Door den quae'n aert Die 't Serpent in hem wracht, Daer door hy lagh ghebonden, Ghequetst met diepe wonden, Onder doots macht, Sonder hulp ofte kracht, Gheheel versmacht In bitter lyden swaer, Heeft Godt door zijn weldaedigheyt, Wt louter ghenadigheyt
Belooft een Middelaer, Tot troost in't nieuwe Iaer.
Dit hebben ons voor-zeyt Veele van Godts Propheten, En uyt-gheleydt, in haer Schriftuyr en Wet Want Godt hadd' zijn secreten Haer daer van laten weten, Door 's gheests uyt-set, Op dat zy puer en net, Sonder belet Souden maecken ruchtbaer, Dat Godt door zijn weldaedigheyt, Wt louter ghenadigheyt Ons schonck een Middelaer, Tot troost int nieuwe Iaer.
Na dees beloften schoon, So is ons nu verscheenen Gods eenigh Zoon Door een suyvere Maeght, Soo dat nu is verdweenen
Al onsen druck met eenen, So ons mis-haeght Ons zond', en werdt beklaeght, Dus nu verjaeght Van u alle ghevaer, Door die groote weldaedigheydt, En loutere ghenadigheydt Van desen Middelaer, Tot troost in 't nieuwe Iaer.
Wat grooter prijs en lof Sullen o Heer der Heeren Wy Aerd' en stof V bieden deser stondt, Anders dan ons verneeren, Ende van u begheeren, Dat ghy ons mondt Kracht en vermoghen jont, Om te doen cont Dijn goetheyt allegaer, Die ghy door dijn weldaedigheyt,
Wt loutere ghenaedigheyt, Ons door dees Middelaer Nu schenckt in 't nieuwe Iaer.
In een soberen staet, Veracht, bespot, seer schendigh, Arm en versmaet Quam hy als Mensche snoot, Ons die waren ellendigh Te reynighen inwendigh, Wt liefde groot, Door zijn smadighe doot, Zijn 's Vaders schoot, En al des Hemels schaer Begaf hy uyt wel-daedigheydt, En door puere ghenadigheyt Quam zijn ons Middelaer, Tot troost in't nieuwe Iaer.
Dies u nu al verheught, Die met hart'lijck verlanghen V daer na veught, Om in een vroom hart reen Desen Heer te ontfangen, En te rechten u gangen Nae alle 't gheen Dat ghy ghebiedt alleen, Ghy sult in vreen Moghen comen hier naer Door die groote weldadigheyt, Wt loudere ghenadigheyt Van desen Middelaer, Tot troost int nieuwe Iaer.
Princen die wilt ghelijck Met Godts kinderen erven, Het eeuwigh Rijck Dat van Godt is bereyt, Voor die de zonden sterven, En haer vleysch-lusten derven, Van zonden scheyt, En een vrom leven leyt,
En so verbeyt, Tot dat hem openbaer, Die u door zijn weldadigheyt, Ende groote ghenadigheyt Gheleyt als Middelaer Int eeuwigh nieuwe Iaer.
'T mist wel meer.
Cookies on Poetry Cove