Op de wijse: Ghy cleyne Christen hoopken, och! Al u Ieugdigh, vreughdigh vermaeck, Die uyt Kindtsheydt voortspruyten, Moet ghy temet door wijsheydts smaeck Wt u ghedachten sluyten, En keeren u met goedt opset, Om te volghen des Heeren Wet, En weeren kindtsheyt buyten.
Elck moet zynen tydt nemen waer, Om tot deughden te keeren, Ieughdigh moet men der trachten naer, Goede zeden te leeren, Dus in u Ionckheydt daer nae went, Dat ghy u leven pertinent Dueghdigh soeckt te passeeren.
Lof prijs, en eer spreeckt men altijt Van dochters die bequaeme En zedigh door-brenghen haer tijt, Sy verwerven goed' name Als zy alsoo van kindes Ieught, Haer stadelijc schicken tot deught, Tracht naerstigh nae dees fame.
'T vreughdigh vermaeck'lijck kinder-spel Wilt jongher over-draghen,
Keert ghy u hart en zinnen wel, Om na wijsheydt te draghen, Op dat ghy so verstaet te met Wat dat u leert dese Heeren Wet, Om hem wel te behaghen.
Jeugdigh moet men des Heeren Iuck, Met lust en vlyt aenvaerden, Want dat dient den Mensch tot gheluck, Dus houdt Godts Wet in waerden, Buygt u hart, zin, ende ghemoedt Onder 's Heeren gheboden goedt, So langh ghy leeft op Aerden.
Een exempel ende voor-beelt Laet u de vrome wesen, Let wel op 't gheen u Godt beveelt, Wilt hem van harten vresen, Draeght u zedigh, bequaem, en stil,
Voldoet garen u Ouders wil, So wert u deught ghepresen.
Niemandt hem nae beclaeghen sal Dat hy zijn jonghe leven Naerstelijck heeft behoedt voor val, En staegh tot deught begheven, Want 't loon der zonden is de doot En deughdigh zijn, bevrijt van noot, Door Christum hoogh verheven.
Ghedenckt de dwase Maeghden zot, Die niet in tydts toe-saghen, Daer door zy misten 't beste lot, Daer baten gheen na-claghen, Sy hadden gheen oly planteyt, (Door een deughdigh leven bereyt) Dies naeckte haer vertsaghen.
Elck moet zijn tydt wel gade slaen, En naerstelijck betrachten, Treden by tydts der deughden paen, En hem van mis-doen wachten, Want daer men hem van jongs toe gheeft, Den Mensche langen tydt aencleeft, Hout dit in u ghedachten.
Rust u wel toe met hart en zin V vleys-lust te bedwinghen, Wilt zijn vermaeck niet ruymen in, Of druck sal u om-ringen, Dus wilt niet volghen zijn begheer, Maer houdt en onderdruckt het neer. 't Sal u veel rust toe-bringen.
Rijckdom, Hoogheydt, noch Werelts Eer, Laet u hart niet bekooren, Want sulcks drijft vreese Godts om veer, So gaet de Ziel verlooren, Maer weest ootmoedigh en niet stout, Dient God den Heere in eenvout So ontgaet ghy Godts tooren.
Ivert in 't goedt met hartenlust, Dient Godt den Heer met vreugden, Stelt u zin in den Heer gherust, Wandelt stadigh in deughden, So mooght ghy verwachten hier nae, Dat het u eewighlijck wel gae, In des Hemels gheneughde.
Tot Godt begheeft u vroegh en spae, Met ernstighe ghebeden, Dat hy u doen wel gade slae, En gheleyde in vreden, En valt hem ootmoedig te voet, Smeeckt staedigh dat hy u behoet Voor alle duysterheden.
So sal hy u verhooren fijn, Ende seer wel gheleyden, Daer werdt ghe-eert de Naeme zijn, Dus wilt u wel bereyden, Op dat ghy so verkrijgen meught, Des Heeren toe-geseyde vreught, Daer men nimmer sal scheyden.
Dochter ghy zijt noch jonck en teer Om dit al te erkouwen, Verbeydt u tydt, en bidt den Heer:
Dat hy u wil bedouwen Van boven, met zijn Heyl'ghen Gheest, Op dat ghy in des Hemels Feest Dees vreugde mooght aenschouwen. 't Mist wel meer.
Cookies on Poetry Cove