Op de wijse: Myn Ziel maeckt groot den Heer. T Gheloof dat vast betrout Op Christum, en niet bout Op zijn eyghen vermoghen, Sal hier na zijn verheught, En hebben eeuw'ghe vreught, Want Godt sal hem verhogen.
Reynight, hart, zin, en moet, Door rechte ware boet, Ende gelooft waerachtigh Dat Christus Godes Zoon
Ghedaelt is uyt den Throon Van zijn Vader Almachtigh.
In een mensch'lijck ghelaet, Arm, cleyn, ende versmaet, Om ons al te bevryen, Met smart, en pijne groot, Smadigh aen 't Cruys ghedoot, Door swaer ellendigh lyden.
Nu moet elck, die ontlast Wil zijn, ghelooven vast Dat Godts zoon is verscheenen, Die des duyvles ghewelt Ter neder heeft ghevelt, En ons bevrijt van weenen.
Al die hem dus bekent, Ghehoorsaemlijck hem went 't Self d' metter daedt te toonen, Door waer' ootmoedigheyt, En hem naersitgh bereyt Onder zijn schut te woonen.
Lydtsamigh hy hem keert Tot 't gheen den Heer begheert In alle zijn gheboden, Hy arbeydt sonder rust, Om zijn s' Vleysch wil, en lust Door des gheests kracht te dooden.
Lof, prijs, glory, en eer Geeft hy alleen dees Heer, En al zijn doen, en wercken Begheeft hem onder 't cruys Door den doop in Godts Huys Tot Christe 't Hooft der kercken.
Een vreed'saem leven reyn Leydt hy daer in 't ghemeyn, Dat yeghelijck mach spooren, Dat hy den Heer recht vreest, En Godts Woort en gheeft Gheneyght is staegh te hooren.
Rust so op Godts verbondt, Door een hoop vast ghegrondt.
Die hem niet sal faljeeren, Want Christus doodt en bloet Hem vast betrouwen doet, Dat zijn vreught sal vermeeren.
'T en sal faljeren niet, Of het eeuwigh verdriet Sal alsulcker niet raecken, Die uyt Godts gheest en aert Te recht is weer-ghebaert, Werelt, en Vleys versaecken.
Siet wel toe al ghelijck, Die Godes eeuwigh Rijck Hier na sult willen erven, Dat ghy dit wel slaet acht, Ende staegh naerstigh tracht Om d'ouden Mensch te sterven,
Denckt datter niet onreyns, Vleyschlijcks, ofte ghemeyns In Godes Rijck magh comen, Maer die des Heeren Wet Ghehoorsaem onbesmet Na-treen met alle vromen.
Om dan na desen tijt Eeuwigh vreugh en jolijt Door Christum te verwerven, So valt den Heer te voet, Bidt dat hy u behoet Soo langh ghy hier moet swerven.
Comt met een oprecht hart, En belydt waert u smart, Door den Heer der Heerscharen, Bekent daer u misdaedt, En bidt hem om ghenaedt, Troost sal u weder-varen.
Hy is een claer Fonteyn, Daer uyt dat vloeyt alleyn Levend water verheven, Daer meed' hy spijst en laeft, Die in zijn dienst vroom slaeft, En gheeft haer 't eeuwigh leven.
Tot hem laet ons nu treen Als tot onsen Hoeck-steen, Ons geloof daer op bouwen,
Hy is 't waer fondament, Gheen ander daer omtrent En magh men daer voor houwen.
Even ver ons ghebou Daer op staet vast en trou Ghetimmert t'allen tyden, Gheen reghen, storm, of wint Alsulck ghebou versint, 't Blijft vast aen alle zyden.
Roemt niet een Christ te zijn Sonder daedt, of waerschijn, Maer schickt u doen en handel Altijdt oprecht en vroom, In 't ware Christendoom, Met een recht Christen wandel.
Gheschoncken wert dit Liet Aen u, daer by ghy ziet
Hoe elck hem hoort te draghen Die hem een Christen noemt, En na zijn name noemt, Om hem wel te behaghen. 't Mist wel meer.
Cookies on Poetry Cove