Op die wijse: Dat VVet-boeck was verlooren. SAl men het eeuwigh leven Verwerven by den Heer, So moet men hem begheven Het vleys te houden neer, En nimmermeer Met lust in zonden sneven, Maer volghen Christus leer.
In Christus leer wy mercken: Dat boosheyt kleyn noch groot Magh zijn by Christi Klercken, Op pene van den doot Want zonden snoot,
En Vleyschelijcke wercken Brenght de Ziele in noot.
Bewaert u Ziel sorghvuldigh, Door waer' ghehoorsaemheyt, Treedt 's Heeren paen geduldigh, Van Werelts vreught u scheyt, En u bereyt: Om niet te blyven schuldigh Van 't gheen Godts Wet u seyt.
Eert ghy de Wet des Heeren, En soeckt stadigh daer by Daer uyt zijn wil te leeren, Om hem te dienen vry, So sal seer bly Godts gheest tot uweaerts keeren Dat hy u Leydts-man zy.
Recht sal Godts Gheest u leyden Op 't ware Christen padt, En tot de rechte Weyden Brengen dat ghy wert zadt, Van 't Hemels nat,
Dat Godt heeft gaen bereyden Die soecken 't beste schat.
Ist dat wy 't schat beminnen Dat men hier na verwacht, Laet ons met hart en zinnen 't Selfd' soecken dagh en nacht, En met aendacht Soecken te overwinnen Al 't gheen daer 't Vleysch naer tracht.
Can vleys noch bloedt verwerven Die toe-gheseyde vreught, So moet men het vleys sterven, En schicken ons tot deught, Om met gheneught Hier na in's Hemels erven Eeuwigh te zijn verheught.
Het eeuwighe vermaecken Dient ons te missen niet, Dus doch voor alle saecken Laet ons na Godts ghebiet
Doen 't gheen hy hiet, Om so te moghen raecken Daer altijt vreught gheschiet.
Dees vreught van grooter waerden Laet ons staegh trachten nae, So lang men leeft op Aerden, Dat zy ons niet ontgae, Maer vroegh en spae Sie elck dat hy volgaerde, Dat niemandt mis en slae.
Ist dat wy hier verquissen In ydelheyt ons tijt, Wy sullen moeten missen 't Eeuwigh vreughdigh jolijt, Dus u wel quijt Om op u tydt te gissen Tot dat ghy seecker zijt.
Roemen en magh niet baten Te zijn van Christen Aert, 't Rijck Godts ley niet in praten
Men moet zijn weer-ghebaert, Door Godts gheest waerdt, En 's Heeren dienst aen-vaten, En deughdigh zijn vermaerdt.
Cuysch en deughdigh van zeden, Leven Godts Kind'ren fijn, Als die recht ware leden Aen 't Lichaem Christi zijn, Trecken een lijn, Met 't hooft in rust en vreden, Met daedt, waerheydt, en schijn.
Keeren wy ons waerschijnlijck Ootmoedigh tot Godts Wet, En wert vleys-lust verdwijnlijck Heel uyt ons hart ghezet, Gantsch gheen belet En sal ons maecken pijnlijck, Om volghen 't Woordt Godts net.
Xempel aen veel vromen, Die so hebben ghedaen,
Sy zijn den strick ontkomen, En deughdigh voort ghegaen Na des Schrifts raen, Haer beroep waer-ghenomen, En so die Croon ontfaen.
Dit Liedt wert u ghezonden, Om u beed' te voldoen, Kon het ons recht vermonden Hoe dat elck stout en koen Tot deught moet spoen En te werden bevonden Reyn vrucht-baer Spruytjens groen. 't Mist wel meer.
Cookies on Poetry Cove