Op die wijse: Een oorlof-Liedt aenhoor. ICk en kan laten niet, Om u dochters ghelijck Te schencken een kleyn Liet, Op dat het claerlijck blijck Dat ons is aen-ghenaem V komst' in dese hoecken, Door dat ghy ons alt'saem Wt vriendtschap komt besoecken.
't En can niet anders zijn, Of goed' gheneghentheyt Heeft u op dit termijn Tot ons herwaert gheleyt,
Op dat wy so te gaer Ons hier moghten vermaken, Van 't gheen ons noodigh waer Boven al ander saecken.
Een is hier noodigh meest, Dat van ons dient betracht, Om uyt water en gheest Met het Godtlijck gheslacht Te zijn herbooren nieu, En 't oudt leven verlaten, Segghen 's vleys-lust a Dieu, Met al dat Godt gaet haten.
Hoe-wel des Werelts vreught Ons vriend'lijck toe-lacht, En ydele gheneught Lustigh schijnt in 't ghedacht, So moet het nimmermeer Dus hert of zin bekooren, Want door vleysch lust, en eer Werdt Ziel en Lijf verlooren.
Daerom laet ons met vlyt, Ende met voller kracht Wel waer-nemen den tijt, En slaen wel naerstigh acht Wat ons den Heer ghebiet, Daer door wy moghten leven, Dat wy niemandt verdriet, Of erghernisse gheven.
Maer dat wy onbesmet, So veel elck hier vermach, Leven na Godes Wet, Tot onsen laetsten dach, En dat die claere daet Door Godes geest mach lichten, En tot ons eyghen baet Ons even-naesten stichten.
Gehoorsaem zijn Gods woordt, En doen nae zijn ghebot, Brenght lust en liefde voort, Al achten 't veel voor spot, Want 't kan hart, zin, en moet In druck en noodt vermaecken,
So wy door ware boet Met erenst daer na haecken.
Want die Godts Wet bemint (Boven Zilver of Gout) Vreught en troost daer in vint, Ia gheen dinck hem benout, Want dat toe-komend' is Doet zijn druck hier verdwijnen, Dat hy hoopt, comt ghewis, En 't sal met vreught verschijnen.
Maer die op menschen bout, En Godes Wet verlaet, Ydelheyt hy betrout, En 't huys op drif-zandt staet, Ydel is haren loop, Verlooren is haer roemen, En alle hare hoop Verstuyft als dijstel-bloemen.
Laet ons in Godes vrucht Wandelen 's Heeren pat, Dat met een goet gherucht, En worden moed' noch mat,
Als een Christen behoort, Ghetrou aen allen zyden, Dringhen door d'enghe poort, Door een volhardigh strijden.
Dan sal Christus den Heldt Ons wel bieden de handt, En doen behouden 't veldt Door ghetrouwe bystandt, En ons door zijn goedtheyt Tot in zijn Rijck gheleyden: Dat Godts volck is bereyt, Daer men nimmer sal scheyden.
V wensch ick dochters al Dat ghy oprecht en vroom Mooght zijn onder 't ghetal Van 't rechte Christendom, En dat ghy hier na meught Door Christum ruste vinden, En eeuwigh zijn verheught Met alle Godts beminden
't Mist wel meer.
Cookies on Poetry Cove