Op de wijse: Ick seg a Dieu, wy twee wy moeten scheyden. MEt lust en vreught Moet ghy u nu toe-rusten, Om van u Ieught Te temmen uw 's vleys-lusten, Want ghy hebt nu u leden teer Begeven tot dienst van den Heer, Dus werpt om veer, al 's Vleys begheer, Keert ondeught van u Kusten.
Als reyne Bruyt Wilt u Lichaem vercieren, Breyt u deught uyt, Om wel u Feest te vieren, 't Is nu de rechte Sabbath-feest, Om Godt te dienen in den geest, Dus Godt recht vreest, en naerstigh weest, Tuchtigh u wegh te stieren.
Reyn wilt u nou Aen Lijf en Ziel bewaeren, Blijft vroom en trou Tot het eynd' uwer Iaeren, Al is het in 't beginnen soet, Den voort-gang daer staegh blyven moet, Dus daer nae spoedt, dat 't eyndt wert goedt, So sult ghy na wel varen.
In al uw werck Wilt een Christen vertoonen, Zijt vroom en sterck
En wilt u niet verschoonen, Om Godt te dienen t' aller tijt, Met groote naerstigheyt en vlijt, Waer dat ghy zijt, hy sal subijt V na met vreughde kroonen.
'T is wel ghedaen Ieughdigh 't Iock op te laden, Maer staegh te gaen In deught op enge paden, Sonder dat men te rugghe ziet, Door lyden, hartseer, of verdriet, Noch wanck'len niet, wat ons geschiet, Dat zijn recht vrome daden.
Ivert nu snel, Om deughdigh voort te raecken, De Heer sal wel V ganghen spoedigh maecken, So ghy recht uyt Egypten scheyt En u na zynen wil bereyt, Om met arbeyt, in druck of leyt Den Heer staegh te ghenaecken.
Ernstigh wilt Godt Met lust en aendacht vreesen, V beste lot Zijn Wet stadigh moet wesen, V Lichaem gheeft tot Offerhant, Dat levend' is aen allen kant, Door Liefdens-brant, want deselve bant Doet Ziel en Lijf ghenesen.
Niet magh u zin Weder van Godt af-wenden, Siet toe hier in, Of u naeckt swaer ellenden, V vyandt rust hem daegh'lijcks toe, Om u te maecken mat en moe, En te zien hoe, hy u van 't goe Weer tot zijn dienst moght zenden
Al uwen raet Laet zijn den Heer der Heeren,
Om t'uwer baet Dees vyandt af te keeren, Die als een Leeu ghestadigh loert Om de gheen' die hem zijn ontvoert, Met muyl' ontsnoert, door moet ontroert Weder tot hem keeren.
Een gheloof vast Kan dees vyandt haest vellen, Als men wel past De hoop op Godt te stellen, Die hem sijn magt benomen heeft Dus voor hem verschrickt, schroomt, noch beeft, V Godt aen-kleeft, so langh ghy leeft, Ghy wert bevryt van quellen.
Recht op met lust V traghe slappe handen, 't Ghemoedt toe-rust, Om den Heer aen te randen
Met een oprecht vyerigh ghebedt Dat door de wolcken tot hem tret Heel puer en net, met trou opset, Ghy ontgaet 's duyvels banden.
Iaeght so t'ontvlien Al die u Ziele haten, Het sal gheschien Datz' u sullen verlaten, Soeckt Godt den Heer uyt harten grondt, En wandelt recht in zijn verbont, Getrou van mont, hy sal terstont Komen tot uwer baten.
Als ghy u licht Dus stadelijck laet blencken In elcks ghezicht, Wie sal u moghen krencken, Want die Heer sal u helper zijn, Om te ontgaen 't Serpents fenijn, Voor zijn aenschijn, sal hy u sijn Eeuwighe vreughde schencken.
Noyt oogh en saght, Gheen oor heeft moghen hooren, Noch gheen ghedaght Heeft het mogen bespooren, Wat grooter vreught zijn Majesteyt Voor des Wereldts grondt heeft bereyt, En toe-gheseyt, in eeuwigheyt, Voor zyne uyt-verkooren,
So dees gheneught, Met hoop en vast betrouwen Ons hart verheught, So laet ons vast'lijck houwen Aen Christus onse Middelaer, Die ons versoent door zynen vaer Door lyden swaer, dat wy hier naer Den Heer vreughdigh aenschouwen
Dochter dit Liet Wert u uyt Liefd' geschoncken,
Op dat het iet V harte mocht ontfoncken, Om u gheloof te bouwen vast, Dat ghy door Christo zijt ontlast, En dat hoop wast, dat ghy als gast Na by den Heer sult proncken. 't Mist wel meer.
Cookies on Poetry Cove