Op de wijse: Tot u o mijn Heer. ALs men wel door-ziet, En nae-speurt 's Heeren weghen, So is het anders niet Als Liefd', Vreed', Vreught, en Zeghen, Dies moeten wy Na-treen, en volghen koen, Van harten bly Zijn wille doen.
Een ander wegh niet is Dan hy is voor-ghetreden, Die ander soeckt, treedt mis, Want 't Hooft volgen die Leden, Ist druck of pijn, Men moet wesen ghereet: Te volghen sijn, So hy voor-treedt.
Fantazy, en voor-stel, Die uyt het vleysch voort spruyten, Moet men na Godts op-stel Alle tijdt keeren buyten, Want haren raet (Hoe schoon dat zy oock schijnt) Leyt ons tot quaet, En 't goet verswijnt.
Keeren moet men met vlijt Al des vleysch boose lusten, Die ons om-gaen altijt, En nimmer laten rusten, Dees Leeu niet spaert,
Maer treedt hem onder voet, Veel vruchten baert Met ware boet.
Een oprecht vroom ghemoet Laet hem niet licht af-keeren (Door druck of teghen-spoet) Al van den wegh des Heeren, Maer blijft vast staen Ghetroost, en wel ghegrond, Na Schrifts vermaen, Op Godts verbondt.
In druck, pijn, en verdriet, Speurt men die beste Christen, Want men dan tot Godt vliet, En 't ontgaen 's duyvels listen, Vryheyt, en ruymt, Deught en yver veracht, So wert versuymt Daer druck na tracht.
Als druck dan is vol-ent Door een verduldigh lyden,
Wert vreught tot ons ghewent, Met een eeuwigh verblyden, Dus ontfangt druck Met volkomen ghedult, 't Wert met gheluck Hier na vervult.
Niemant uyt-spreecken magh, 't Quam in gheen Mensch ghedachten, Noch oyt gheen oogh en sagh De vreught die wy verwachten, So wy ons hier Van harten ghehoorsaem, Kuysch, goedertier, Schickt alt'saem.
Souden wy dese vreught Eeuwigh hier na verliesen, En des Werelts gheneught Een kleynen tydt verkiesen, 't Is beter dat Hier eenen kleynen tijt, Om 't eeuwigh schat Het vleys wat lijt.
Dochter ontfangt dit Liedt, Dat u hier werdt gheschoncken, Want het daerom gheschiedt Oft u hart moght ontfoncken, Om de Heyr-baen, Die tot den leven leyt, Ghetrou te gaen. Dus u bereyt. 't Mist wel meer.
Cookies on Poetry Cove