Op die wijse: O Godt aenhoort dees droeven Sangh. SYon waer is nu u cieraet, En schoon ghewaet, Daer mee' ghy placht te blencken, U Burghers zien heel desolaet, Elck in zijn staet, Wie heeft u dus gaen krencken, En u gheluck, verkeert in druck, Ist haet, en nijt, die dus subijt U desen dranck komt schencken.
Treurt ende schreyt met groot gheklach, En roept: o wach! Alle ghy Christen leden, Om dat ghy mist u Sabbathdach, Die men niet sach Van u in lang met vreden Vieren met vreught, ende gheneught, Want elck een sucht, met vrees, en ducht, Wetend' nau om wat rede.
By den Heer moet men zijn verschult De maet vervult, Daerom men dus moet dwaelen, Bidt tot den Heere met ghedult, En soeckt zijn hult, Of men ghenaed' mocht haelen, Doch eerst beschreyt, met harten leyt
Uwe misdaed', bidt om genaed', Van al 'tgheen u magh falen.
Elck een door-soeck zijn hart en zin, Hoe't staet daer in, Voor Godt die 't al can mercken, Want wy en reppen niet een vin, Eynd' noch begin, Of hy weet al ons wercken, Daerom met vlyt, u schult belyt, En werpt u neer, voor Godt den Heer, Bidt dat hy u wil stercken.
Met Ninive valt hem te voet, Met ware boet, Niemandt gae hem verschoonen, Buyght hart en zinnen metter spoet, In recht ootmoet, Om voor Godt te betoonen, Dat het u smart, in ziel en hart, En so begeert, met geest verneert,
Dat hy by u wil woone.
Soo sal Sabbath en nieuwe Maen (Van nu voortaen) Weer onder u verschijnen, Al daer ghy mede zijt belaen, Sal u niet schaen, En u druck sal verdwijnen, Dus met opstel, keer elck hem wel Tot God om raet, so krijght ghy baet, En werdt bevrijt van pijnen.
Ick hoop u licht sal weer opgaen, Dat ghy ziet staen Vol Heerlijckheyt des Heeren, Met liefd' en vrede aen-ghedaen, Op 's Heeren paen, So hoop ick my te keeren Op 't rechte padt, al op die stadt, Die is bereyt, en toe-ghezeyt, Die Godt van harten eeren.
O Heer, wy bidden u hier mee, Gheeft doch weer vree In u Heylighen Tempel, Ist moghelijck verhoort ons bee, Op dat u stee Haer toon als een Exempel, Vol schoone vrucht, met goedt gherucht, En so uyt schijn, t' allen termijn, Met weynigh vleck of rempel. 't Mist wel meer.
Cookies on Poetry Cove