Op die wijse: Laest doen ick ginck in t' Bosch ter Jacht. GHy hebt u Godt, beloft ghedaen, Om niet weer tot, Babel te gaen, Daer blyt ghetrou, en vast by staen, En hout u ongheschent, tot aen u levens ent.
Ist soo dat ghy, stadigh ghetrou Den Heer blijft by, in vreught of rou,
So sal vast blyven u ghebou, Als ghefondeert alleen Op Christum den Hoeck-steen.
Eeren altijt, wilt uwen Heer, Met voller vlijt, na zijn begheer, Volght wel, en doet recht nae zijn leer, In u werck, wil, en daet, En al 't gheen ghy aenvaet.
Reyn, puer, en net, in 't minst en meest, Leeft onbesmet, als die Godt vreest, En bidt dat hy u zynen gheest Wt ghenade toe-zent, Die u staegh blijf omtrent.
'T en mach of kan, faljeeren niet, Of ghy sult dan, wat u gheschiet Daer door bevryt sijn van verdriet Dus met een hart verneert Dit erenstigh begheert.
Ist dat u zondt, begraven zijn In het verbondt, des doopsels fijn, Door Christus doodt, lijden, en pijn, O moet ghy u voortaen Met gheen zond' meer belaen.
Een nieuwen Mensch, uyt God ghebaert Ick u toe wensch, te zijn van aert, En dat u doen stadigh verclaert Te zijn gheworden puer Van Godtlijcke natuer.
Neemt waer het schat, u toebetrout, Op dat ghy dat, wel suyver hout, Leeft staegh in vrees, en zijt niet stout, Op dat ghy niet en sneeft Als ghy reuckeloos leeft.
Slaet doch wel acht, dat ghy Godts Wet Altijdt betracht, met goedt opset, En hout u stadigh in 't ghebet, Dat u die Heer by-staet, En behoede van 't quaet.
Yvert met lust, om nae Godts Woort Met hart gherust, te treden voort, Al comt u den vyant aen boort, Hem vromelijck af-weert Al met des gheestes sweert.
Met voller kracht, stelt u ter weer, Om des vleyschs macht, te houden neer, Laet hooghe moet, noch Werelts eer Gheensins de overhandt, Of u naeckt spot, en schandt.
Och! of wy staegh, met haert en zin Willigh en graegh, 't Godtlijck begin Wel bewaerden, tot ons ghewin, En wiessen so voortan Tot een volcomen Man.
Neemt voor ghewis, dat Godt u sal Waer dat het is, hoeden voor val, Zo ghy hier stadigh in dit dal Leeft deughdigh, kuysch, en vroom In 't ware Christendoom.
'S Hemels gheneught, en 's levens Croon, Oock stadigh vreught, in 's Hemels Throon, Sult ghy hier na krijgen te loon, So ghy u heel verlaet Op des Heeren ghenaet.
Dochter, mijn beed', is dese reys: Bemint Godts vree', meer als u vleys, En leeft altijdt nae des Schrifts eys, Op dat ghy als ghy sterft Recht troost, en hoop verwerft. 't Mist wel meer.
Cookies on Poetry Cove