Op die wijse: Schoon Jonck-vrou ick moet u klaghen. SInght den Heere nu met vreughde Eenen Lof-zanck schoon, Looft en prijst hem voor u deughde, Hy sal zijn u loon, Want hy komt uyt 's Hemels-stede, Als een Middelaer, Voor ons Menschen hier beneden In het nieuwe Iaer.
In zijn Rijck wild' hy niet blyven, Door zijn Liefde groot, Om de zonde uyt te wryven, En van aller noot Zijnen Schepsel te bevryden Van alle gevaer, Dat beswaert lagh in doodt lyden In het nieuwe Iaer.
Om volbrenghen zijn begheeren Heeft hy hem bereyt, Tot een veracht'lijck verneeren, En zijn Majesteyt Heerlijckheydt en Throon verlaten, En met groot beswaer 't Mensch'lijck lichaem gaen aenvaten In het nieuwe Iaer.
Van een Maeght is hy ghebooren, Als kleyn Kindtjen teer, So ons de Schrift gaet oorbooren, Nochtans een groot Heer Gantsch veracht'lijck hier op Aerden, By des Menschen schaer, Maer by d'Engh'len groot van waerden In het nieuwe Iaer.
Claerlijck hoorden in de Velden d'Harders t'zyner Eer Van die Enghelen vermelden Glorij Godt, en meer, Vreed' op Aerd' sonder gheschille, Oock den Mensch aldaer Een bereyde goede wille In het nieuwe Iaer.
Komt dit Kindtjen te met naeder Met hart, zin, en moet, Want het is een Fonteyn-aeder, Vol van alle goet, Daer uyt vloeyt tot onser baten Onsen troost eenpaer, So wy boosheyt gaen verlaten In het nieuwe Iaer.
Peynst wel op dit kintsch verschijnen Hier in 't Aerdtsche dal, Hoe hy met verdriet en pijne Voor-komt onsen val, Een Kribbe was d'eerste stede, Daer hy lagh voorwaer, En nocht most hy vluchten mede In het nieuwe Iaer.
Onder dien hy ginck beminnen Was hy heel veracht, Want zijn lust was te ghewinnen
't Menschelijck gheslacht, Maer zynen raet sy versmaden, Selven teghen haer, En Godts toorne op haer laden In het nieuwe Iaer.
Voor al die hier na hem hooren, Verschijnt hy met vreught, Al achtmense heel verlooren, Sy werden verheught, Dus laet ons ons ooren wenden Tot zijn woorden claer, Om bevrijt zijn van ellenden In het nieuwe Iaer.
VVilt met Simeon ontfanghen Dit Kindeken kleyn, Niet met u armen om-vanghen, Maer in een hart reyn, Laet het stadigh daer in woonen, So wel voor als naer, 't Sal u zijn weldaedt betoonen In het nieuwe Iaer.
Even ver dat ghy ghetrouwe Dit Kindeken eert, En u zond' beklaeght met rouwe, Oock tot boete keert, Hy sal dan sonder vertoeven Voor ons alle-gaer Bereyden dat wy behoeven In het nieuwe Iaer.
Laet ons dan met harten reyne Onsen hoop en troost Stellen op dit Kindtjen kleyne, Dat ons heeft verloost Wt des duyvles swaere banden, En in 't openbaer Oock bevryt van zond' en schanden In het nieuwe Iaer.
Stadigh wilt tot dees Prins loopen In al u verdriet, En door zijn begheerte koopen
Melck en Wijn om niet, En ons ghebedt stadigh draeghen Voor zynen Outaer, Oot'moedigh ons zond' beklaeghen In het nieuwe Iaer. 't Mist wel meer.
Cookies on Poetry Cove