Op die wijse: VVel saligh zynse hier op Aerden levende. Psal.103,2,LOf zy den Heer der Heeren, nu en 't aller tyt, Eph.1,3.Die ons door Christum Iesum heeft ghebenedyt, Zijn eeuwigh zoon verheven gegheven, Phil.2,4,Wt 's Vaders schoot, in grooter noot, Op dat wy moghten leven.
Ist so dat wy willen ghenieten dees weldaet, So moeten wy begheven en verlaten 't quaet, En doen nae zijn behaghen, ons daghen,Luc.1,70, Met ware boet, vallen te voet,Tit.2,22, En ons zonden verlaghen.
Sullen wy dan met hem verwerven eeuwigh vreught, So moeten wy ons hier stadigh schicken tot deught, En die boosheydt verlaten, en haten,Mat.10,37. Oock ons licht, in elcks ghesichtLuc.14,26. Ghestadigh blincken laten.Mat.5,16,
Betoonen moet een yeghelijck zijn Christen aert, Want zy moeten te recht door hem zijn weer-ghebaert, En al haer schuldigh slaven, begraven,Rom.6,3.
Met tranen groot, in Christus doot, En bidden om 's Geests gaven.
Een nieu leven te leyden, moet men zijn bereyt, Nae dat men door 'tgheloove heel van zonde scheyt, Rom.6,5.Om met Christo verresen te wesen, Col.2,12.En so gherust, met wil en lust Den Heere altyt vresen.
Treedt op Christi voet-stappen, den rechten heyr-baen, Soeck door desen Hooft-man u vyant weer te staen, Hy sal u helpen strijden in lijden, Eph.6,16.Doet 't Harnas an, als vroom Crijghs-man, Zet alle druck ter zyden.
Mat.10,16.In rechte vreese Godes treedt voorsichtigh voort, Ziet toe dat u des werelts rijck-
dom niet bekoort, Noch wilt gheen Werelts eer, begheeren,Gal.1,10,6,1. Maer vieriglijck, tracht na Gods Rijck, Dat sal u vreught vermeeren.
Al dat men hier op Aerden crijgt besit, of heeft, Is best dat men t' gewilligh voor 't eewighe gheeft,Phil.1,7. Op dat wy na ons sterven, verwerven Des levens croon, tot eenen loon2 Tim.4,8. Hier na in 's Hemels erven.
Neemt bitter harten, ende overdencket wel Wat grooter onderscheyt hier namaels wesen sel, Daer men tot aller uren, sal trueren,Mal.3,13.4,1,2. Of daer altijt, vreught en jolijt In eeuwigheyt sal dueren.
Mat.6,20,Sonder ophouden tracht altydt na 't beste schat, Wilt met gheloof en vreese Godts niet werden mat, Maer zijt daer in volhaerdigh, eenpaerdigh, 1 Cor.4,3.Al naeckt u spijt, troost u, en lijt, d' Eeuwighe vreught ist waerdigh.
Dochter neemt doch dit Liedeken van my in danck, Laet den gheest doch ghewilligh zijn, al is 't vleys kranck, Mat.26,40Laet het tyd'lijck ghedyen, wat glyen, Godts Wet bemint, op dat ghy vint Hier na 't eeuwigh verblyen. 't Mist wel meer.
Cookies on Poetry Cove