De brvydt Christi.
I.
TErwijl ick dan, uyt eyger aert,
Ben swack en wonder teer,
Soo vind' ick my te recht beswaert,
En soeck u Hulp', o Heer!
Trect, trect, my, Here, door u Geest.
Met Liefdes stercke Zeel:
Op dat ick u doch, onbevreest,
Verwerve tot mijn Deel.
II.
'tIs waer, Ghy hebt my al ghebracht
Ten Wech der Zalicheydt;
Maer, ach! ick wensche, door u Cracht,
Al voort te zijn geleydt:
Ick sie al in de voorste Zael,
Maer ben noch niet gepronckt,
Voor dat ick in de Hoogste prael.
Daer u Genade vonckt.
III.
't En is, ò Heer! geen Hovaerdy,
Noch oock de Nieuwheyt niet,
Geen Menschen Roem, noch Snorkery,
Waer op mijn Ooge siet:
In u Ghemeynschap, Here Christ!
Bestaet ons aller Eer,
Du Vredes-Coning, die daer bist,
Stort Vreed' van boven neer.
IV.
Hoe dat wy naerder het ghevoel
Van u Gemeynschap zijn,
En, als gevleugelt op den Stoel,
Door u ghevlochten Lijn;
Hoe dat de Liefde hoger brandt,
En spat ter sijden uyt,
En spreyt van vreugd' aen alle cant,
Een Geestelijck Besluyt,
V.
Ia, dese Vreugd drijft van ons aff,
Des Werelts soetste Geur,
Men vat also ons Heylandts Staff,
En kampt ten Hemel deur;
En die met my dit niet bekent,
Is buyten het Getal,
Die staen in't Heylich Boeck geprent,
Daer niemandt uyt en sal.