Spreeckende schildery

Als my de Coningh sal ghebracht hebben in sijne binnenste Camers.

By dese Coningh dan, noch Camers, wort verstanden, Belzazers groot beslach, wiens Maeltijdt al de Landen Daniel. c. 5. Aff grouwelen dees uyr; in't alderminste niet, Die ijder, open Hoff, en alle Wellust liet: Die, met sijn Hoeren-Rey, uyt selfs de Goude Schalen, Het Heylichdom ontroofd', de wrake Godts deed halen, En, tot Iehova spijt, aen-baden Houdt en Steen, Gelijck op heden doet 't verblinde Al-gemeen. En is oock Achab niet, die, na on-geure woorden, 1. Reg. c. 21. Den Vromen Naboth heeft met steenen doen vermoorden; Die doen, sijn Vaders Erff, sijn Wijn-Berg, tot hem nam; Die, als een stucke Diefs, en niet als Coningh, quam: Noch 'tis geen spruyt van dien, die Wesen, en die Weeuwen, Ierem. 5. v. 28. Amos. 5. vers. 11. 1. Mach 1. 24. Gaet barrevoets tot Godt, en in den Hemel schreeuwen, Dat, och! den Armen Staet ge-offert is aen Geldt, Doet vatten in sijn Claeuw, en houdtet met geweldt; Neen, Antiochus Schaer: dat is den wech gevonden, Daer al d' onkuysche hoop, daer Tovernaers en Honden, Daer Tysiphon, Megeer, de Bastaert van Iupijn, En al het Helsch ghespoock, by een vergadert zijn;

Genes. c. 49. 10. Mich. c. 5. v. 2. Matth. cap. 26. Apocal. 19. 16. Daniel. 2. v. 44. Het is een ander Heldt; een Heldt, die niet soud' comen, Voor dat het Scepter was van Iuda aff-genomen; Een Coning, op wiens Cleet en Heup geschreven staet, Dat hy een Coningh is, diens' al te boven gaet: Die niet en wort gevolgd' van Ruyters, Vorsten, Heeren, Maer van een ander Bend', gecleedt in witte Cleeren: Wiens Rijck bestendich blijft, en die het groot getal, Iude. vers. 15. 1. Cor. c. 6. v. 9. Ten schrickelijcken Dag', ter Vierschaer dagen sal: Die, liffelafsery, die vloecken, en die schelden, Die, twee voor een gestelt, soo dapper wil vergelden. Daer yder in sijn hooft, sal in ge-griffelt staen, Wat oyt door sijn gedacht is vluchtich heen gegaen; Daniel. 12. 2. Math c. 25. 46. Daer desen Helden-Heldt, slechts, Comt, en Gaet, sal seggen, En daer met sal de Boom, off staen, off eeuwich leggen; Die op sijn Gouden Throon, die met sijn Scepter sweyt, Niet voor thien Duysent Iaer, maer in der eeuwicheyt: Psalm. 110. 4. Hebr. 5. 6. 7. Die ist, daer Salomon, Melchisedech, met vreden, Het Voor-beeldt zijn geweest; die dapper heeft gestreden, Niet om het Aerdts geweldt, off om een Gouden Hoet, Off om een Diadêm, off om der menschen Bloet Te storten in den gront; maer als een Hemelsch Coningh, Tot steunsel van sijn Heyr, de Werelt ten vertoningh, Heeft, aen't vervloeckte Hout, sijn eygen Bloet gestort, Wiens hayr dat crimpen moet, die dit bedencken wort; Die wordt alhier verstaen: Die Coningh, sal ons bringen, Al waer men sijnen Naem, met Loff en Danck sal singen: Die sal sijn vol Getal geleyden, al gelijck, In't binnenst van sijn Sael, in't eeuwich Coningrijck; Daer nu geen Donckerheyt, geen Damp, noch dicke Wolken, Geen Wet noch hare Plicht, en prangt dees Conings Volken: 2. Cor. c. 3. v. 18. Daer wy, door't nieuw' Verbont, tot dese Camers vlien, En, als door't Spiegel Glas, des Heeren Claerheyt sien.

Matthei 13. 17. Ioh. 8. vers 56 Hebr. c. 11. 13. Siet daer, daer leyt den gront: dat d'Oude so veel dagen Star-oogden op den Dach die al d'Apostels sagen; Sy hebben, met bescheyt, gelijck een Yv'raer doet, Alleen het toe-gesegh, van verre, slechts, gegroet: Maer nu, nu ist den Tijdt, den Dach, den Aengenamen, Den welcken oyt belooft, in Christ zy Ja, en Amen. 2. Cor. c. 1. 20. Rom. c. 16. 25. 26. So dat, door't nieu Verbont, en't Woort, so licht verclaert, Is 'tsamen nu ontdeckt, en alles openbaert: De Voor-hanck is daerom, des Tempels, deur-gesneden, Als door een wonder cracht, van boven tot beneden, Wanneer Messias sterff, wanneer sijn Heylich Nat, Van boven is gestort, en 't Aerdtrijck heeft bespat, Ten teecken, en ten toon, hoe dat, voor ons, den grooten En swaren Grendel, is, ter Poorten aff-geslooten, Hebr. 8. vers. 8. Apocal. cap. 22. v. 3. 4. En soo den wech geleydt, ten rechten Heylichdom, Al waer den minsten, staeg, in duysent vreugden swom.