XV. In Marcvm Ambrosivm Spinolam, Hispanici Exercitus contrà Foed-Belgii liberum Populum, atque Provincias, Ducem, ac Dei furoris virgam non ità olim in Palatinatu.
SPinola de spinis si nomen habere putaris, Quàm benè conveniet! nomen & omen habes: Potissimum in Palatinatu. Namque gregi Christi dum plurima damna dedisti, Has malè quis spinas dixerit esse tuas? Attamen has inter spinas Ecclesia crescit, Matth. 16.28. Nec Nvnc Nec Vnqvam. Alludo ad arrogantissimum Itali Thrasonis Symbolum Avt Nvnc, Avt Nvnqvam.Nec tu nec quisquam confodere hanc potis est. Ipse sed aeternum tua per malefacta peribis, Ipse sed à spinis conficiere tuis. Nunc Dominus flagrisque suos spinisque fatigat: Sed frangenda brevi virga furoris erit. Tegens Marcus Ambrosius Spinola, Veld-overste van het Spaensche Leger tegens de Vereenigde vrije Nederlanden, ende de onlangsche roede van Gods toorne inden Paltz. Spina beteykend in't Latijn eene doorne. O Spinola, so bij die naem word toegeschreven, Om dat dij dien 'tgesteek der doornen heeft gegeven, Dat is so juyst gepast, so aerdig, so bequaem! Voorwaer! gy hebt de daed so wel hier als den naem: Insonderheyd inde Paltz. Want daer gy Godes volk so vinnig hebt gesteken, Sijn dat dijn doornen niet, maer al te veel gebleken? Doch noch wast Godes Kerk door al die doornen heen. Gy sultze nimmermeer, ia niemand, gansch vertreen: Maer gy sult selver noch door dijne wreede daeden, Door dijne tyrannij Gods toorne op dij laden, Gy sult dijselven noch met dijne doornen slaen, Die sullen dij door 'thert en door de siele gaen. 'Tbeliefd nu God een wijl sijn volk met kruyz, en lijden, Met roeden over al, en doornen te kastijden: Maer noch een kleyne tijd, ter wel-bestemder uer, So werpt de Heer de roen en doornen in het vuer.
Cookies on Poetry Cove