Op de wijse vanden LI. Psalm.
Aleph.
Ik ben (voorwaer!) een seer katijvig man,
Die 'tgroote quaed van 's volks ellendigheden,
Door Godes roe van
sijne grimmigheden
(Eylaes! moet sien! dat ik niet sien en kan!
Hy laet mij gaen, en leyd mij niet in't licht,
Maer stort mij af in dicke duysterheden,
Hy heeft sijn hand staeg tegens mij gericht,
En komt mij swaer in't aensicht tegen-treden.
Beth.
4. Hy heeft mijn vleesch, hy heeft mijn teere huyd
Ganch oud gemaekt door sijne swaere plagen,
En mijn gebeent aen stucken ook geslagen,
5. En mij betuynd als eenen dien men sluyt.
Hy heeft mijn siel met gal, en swaricheyd,
Met kruyz, en druck omvangen, en besloten,
6. Hy heeft mij ook in duysternis geleyd,
Als een die nu in't graf is afgestoten.
Gimel.
7. Hy heeft om mij een sterke muer geset,
Also dat ik daer nimmer uyt kan breken,
Hy heeft mijn voet in't stock wel vast gesteken.
8. En of ik roep, wat vorderd mijn gebed?
Hy slaet mij af, en weygerd mijn begeert,
Hy stopt sijn oor voor al mijn bitter wenen,
9. Hy heeft mijn pad onbruykbaer omgekeerd,
En mijnen weg bemuerd met harde steenen.
Daleth.
10. Hy heeft op mij gelijk een beyr geloerd,
En als een leeu, die in sijn hol verborgen
Te luymen ligt om iemand te verworgen.
11. Hy heeft mijn voet van't rechte pad gevoerd.
Hy heeft mij gantsch verscheurd, en 't hert geraekt,
En in den grond verdorven, en verbannen.
12. Hy heeft mij 't wit van sijne pijl gemaekt,
En so op mij sijn staele boog gespannen.