I.
Zayn.
7. 'Tverloofde volk was reynder van de snee,
En klaerder ook als iemand melk kan halen:
En hun gestalt was rooder dan koraelen,
Hun aensien was gelijk als saphir mee.
Heth.
8. Hun aensicht is nu duyster, ende swart,
So datmen hen nau kennen kan met ogen.
Hun huyd die is slechts om't gebeent getogen,
En is so dor gelijk een houten bart.
Teth.
9. Sy hadden 'tbest die 't swaerd heeft neergeveld,
Als die daer na van honger sijn gestorven,
En door gebreck versmacht, en gantsch bedorven,
Van wegen feyl der vruchten van het veld.
Iod.
10. Het vrouwen-volk, die meest barmhertig sijn,
Die hebben selfs hun kind'ren moeten koken,
Op dat daer door heur honger waer gebroken,
In mijns volks smert, en jammerlijke pijn.
Caph.
11. De Here heeft sijn grimmigheyd volbragt,
Hy heeft sijn wraek en toorne aen doen breken,
Hy heeft een vuer in Zion aengesteken,
'Twelk haeren grond verteerd heeft, en verkragt.