Het Hoog-lied van den heyligen ende wijsen koning ende propheet Salomon

ij. 9. 14. Sijne beenen sijn als marmer-pylaeren, op voeten van het fijnste goud gegrond. Sijn aenschijn is als Libanon, uytverkoren als de Zederen. Sijne beenen sijn pylaeren,

Die van marmer sijn geboud, Die der voeten grond beswaren Van het alderfijnste goud. Libanon van aengesicht, Als de Zed'ren uytgelesen. 15. Sijn mond is vol soeticheyd. Ja hy is geheel vol liefelijkheden.Sodanig is mijn liefste, ja sodanig is mijn lieve Vriend, gy dochters van Jerusalem. En sijn mond vol soet bericht. Ja hy is vol lieflijk wesen.

10. Siet sodanig, lieve wijven, Dochters van Jerusalem, Is mijn Lief, en sal het blijven, Siet dit alles is by hem. De Maegden.16. Waer is dijn Liefste henen gegaen, gy schoonste onder de vrouwen? waer is dijn Liefste henen gekeerd, dat wy hem met dij mogen soeken? Waer is toch dijn Lief gegaen, Schoonste vrou in onse ogen, Dat wy ook van-stonden-aen Hem met dijn gaen soeken mogen?

11. De Kerke.17. Mijn Liefste is in sijnen hof tot de beddekens met spezerijen gegaen, om inde hoven te weyden, ende om de lelien te versamelen. Siet mijn Lief is na de rijen Van sijn lieven hof getreen, Daer de soete spezerijen Sijne bedden schoon bekleen, Om daer in sijn wey te sijn, En de Leeljen te vergaren. 18. Ik kome mijnen Liefsten toe, ende mijn Liefste mij, die onder de lelien weyd. 'K ben mijns Liefs, en hy is mijn, Die daer weyd by leli-bla'ren.