j. 5. 7. Ik beswere u gy dochteren te Jerusalem, by de rheen ofte jonge hinden op den velde, dat gy dese liefde niet en stoort, nochte en weckt, tot dat het haer selfs luste. 'K Beswere u, Jerusalemsche vrouwen, By rhee, en hind, die sich in 't veld hier houwen, Dat gy mijn Lief niet op en weckt, noch stoort, Voor dat sy wil, en dat het so behoord.
6. 8. Dat is de stemme van mijn liefste, siet hy komt over de bergen springen, ende over de kleyne bergen huppelen. Dit is de stem mijn Vriends, dit isze weder. Siet daer, hy komt de bergen op, en neder. 9. Mijn Liefste is gelijk een rhee, ofte een jong hart: hy staet achter onse muer, hy siet door de vensteren ende vertoond sich door de tralien. Mijn Vriend die is so wacker als een hind, En als een rhee, en als de vlugge wind.
7. Siet daer, hy is aen onsen wand geweken, En heeft het hoofd ter venster uytgesteken. 10. Mijn Liefste andwoord, ende spreeckt tot mij: staet op mijne Vriendinne, mijne schoone, ende komt derwaerts. Mijn Vriend die sprak, mijn lieve Bruydegom Mijn Bruyd sta op, mijn Lief, mijn schoone kom.
8. 11. Want siet de winter is voorby, de regen is weg, ende daer henen. De winter-tijd die is nu al verstreken, De regen-lucht die houd ook op van leken. 12. De bloemen vertonen sich inden Lande, de sang-tijd is gekomen, ende de stemme der tortelduive word in onsen lande gehoord. Het aerdrijk bloeijd, de Meij is voor de poort, De tortel-duyf die word in 't land gehoord.
9. 13. De vijgeboom begint jonge vijgen voort te brengen, de wijnstocken geven reuk met hunne jonge druyfkens: staet op mijne Vriendinne, mijne schoonste komt herwaerts. De vijgeboom heeft botten uytgeschoten,
De wijn-stock krijgt vast ogen, ende loten, En geeft sijn reuk: sta op toch mijn Vriendin, Mijn schoone komt, komt herwaerts tot mij in.
Cookies on Poetry Cove