j. 5. 6. Tot dat de dag aen-komt, ende de schaduwen wijken, so sal ik na den myrrhen-berg, ende tot het wierookbergxken gaen. So lang tot dat de dag genaekt, En dat de schaduw weg geraekt, Gae 'k na den myrrhen-berg vertrecken, En daer het wierook-bergxken staet. 7. Gy sijt geheel schoon mijne Vriendinne, ende daer en is geene vlecke aen dij. Mijn Bruyd gy sijt van schoon gelaet, En gantschlijk vrij van alle vlecken.
6. 8. O lieve Bruyd gy sult met mij van Libanon [komen:] ende gy sult aenschouwen van den top des bergs Amans, van den top van Senir ende Hermon, vande woningen der leeuwinnen, ende bergen der luypaerden. Gy komt van Libanon met mij O lieve Bruyd! aen mijne sij, Gy sult mij sien, en niet meer schuylen, Gy sult mij sien van Amans top, Van Senirs ende Hermons kop, Der leeuwen ende luypaerds kuylen.
7. 9. Gy hebt mij het herte genomen, mijne waerde lieve Bruyd, ja gy hebt mij het herte genomen met eene van dijne ogen, ende met eene keten van dijne hals. Mijn suster, mijn lieve Bruyd, Gy hebt mijn hert en siel gebuyt, Gy hebt mijn hert en siel gevangen, Met eener dijner ogen-brand, En met een keten ende band Aen dijnen blanken hals gehangen.
8. 10. Hoe schoon sijn dijne vriendlijkheden, mijne suster, lieve Bruyd, hoe veel beter sijn sy dan wijn, ende de reuk dijner salven is beter dan al de spezerijen. Hoe schoon hoe lieflijk is dijn min Mijn Bruyd, mijn suster, in mijn sin! Geen wijn kan mij 't hert so verblijen. De reuk van al dijn salven-kruyd, De lieve lucht en geur daer uyt Is beter dan de spezerijen.
9. 11. Dijne lippen lieve Bruyd, druypen van honigseem: honig ende melk is onder dijne tonge, ende de reuk dijner klederen is als de reuk Libanon. Dijn lippen, lieve Bruyd, dijn praet Die druppen van den honigraet: Dijn tonge is met melk begoten: De reuk van dijn gesmuckt gewaed Is als die uyt de boomen gaet Op Libanon den berg gesproten.
Cookies on Poetry Cove