Skip to content
1240–1300

XXXVII.

Rustico Filippi

Amore, onde vien l'acqua che lo core agli occhi senza mai rifinar manda? Saria per tuo comandamento, Amore? Eo credo ben che mova a tua dimanda.

E' pare a me che surgia di dolore, e convien che con duol degli occhi spanda; ché, se dagli occhi non uscisse fore, lo cor morria: Amor no lo comanda.

Amor non vol ch'io moia, ma languendo viva: così cortese segnoria mi faccia Amor, po' ch'io non mi difendo. In quest'è tutta la speranza mia:

che tanto le starò merzé cherendo, che sia pietosa più sua segnoria.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
XXXVII. · Rustico Filippi · Poetry Cove