Skip to content
1842

67. Dat ward all' slichter in de Welt

Fritz Reuter

Oll Mutter Schultsch liggt up den Dod Un wünscht in ehre letzte Not Mit den Herrn Paster noch tau reden. Sei hadd up't letzt sihr veles leden

Un hadd in ehren letzten Dagen Vel Armaud un vel Elend dragen. De Paster kümmt denn hen tau ehr Un seggt, dat Starben wir woll swer,

Sei müßt sick up den Himmel trösten, In'n Himmel wir dat doch am besten. Hir up de Ird, gestünn hei in, Künn't allentwegen beter sin,

Un't würd von Dag tau Dagen slimmer. „Drum hoffet auf den Himmel nur, Der Himmel nur gibt uns Gewinn.“ „Ja“, seggt de Ollsch, „dat säd ick ümmer,

Doch segg'n sei all' jo, Herr Pastur, Dat sall dor ok nich mihr so sin.“

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.