III.
Wie dwaelde er waer de Sambre kronkelt,
En 's Nerviers reuzenrif nog d'aertsgeweldenaer
Verschrikt, en stapte niet, het peinzend oog ontfonkeld,
En vloekte op Romes adelaer?
Wie, wie heeft Nieupoorts grond met koelen voet betreden,
Waer Maurits Spanjes draek doorboorde met zijn speer?
Wie stort op 't Sporenveld geen stroom van dankbre beden
Voor 't daer, op Belgies roep, gesneefde burgerheir?
En hier, hier zou het vrye bloed niet rasser vloeien
Door de aedren, 't hart niet forser slaen?
Den Belg zou aen dien grond zijn ziel niet voelen boelen?
Er, 't roerloos oog ten hemel, staen?
Beklagenswaerde Belg, ging Waterloo verloren
Voor u, voor u-alleen, uit Leeuwenstam geboren,
Opdat uw fransche ziel den Gauleren gevall',
Sints ge oude broederen bevocht met woest geschal?
Hebt gy, om vry te zijn, de belden afgezworen,
Die streden voor uw erf, voor Neêrland, voor 't heelal?
Vreest gy 't vermetel volk, dat zy hier overwonnen?
Vreest gy de vreemden, hier in de eeuwge nacht gestort?
Vergeet gy mannen zoo, die 't vryheidsveld ontgonnen;
Wier bloed voor zweet er liep; die heldre welvaertzonnen
U schiepen - mannen, met der vaedren kracht omgord?
Gevoelt ge u dan niet vry, by 't staren op die graven -
Vry van een bassas wenk, die zelf den voetzool lekt
Des sultans, op het dons met heimlyke angst gestrekt?
Spreek: geldt één doode held niet meer dan duizend staven?