VI.
Deez' graven overgeelt ras weligtierend koren;
Ras steigert uit hunne asch verlokkende overvloed;
De stap is uitgewischt van elken heldenvoet;
Waerom dan smijt ge ook niet dat zinnebeeld van moed,
Dien Leeuw, de borst vol verontwaerdiging en toren,
In 't stof, o Bastertbloed?
Welaen dan! kunt gy hier niet weenen meer, of blozen,
Ten trots van wie naer franschen leiband draev';
Hebt gy voor Waterloo geen lauwren meer, geen roozen,
Wat vaderlandsche hand dien heldenroem ontgraev';
Vergeet gy de eereplaets, waer de aerd' mocht zegepralen;
Vlucht gy zelfs Waterloo, dat de eeuwen door zal stralen,
Kruip, en sterf slaef!