I.
Als de eerste mensch op Edens kusten
Ontwaekte, by het morgenrood,
En na het eerste koestrend rusten
Weêr oog en ziele zacht ontsloot,
Zweeg alles in het kruid en loover.
Op eens verrees het zanggetoover
Van d'opgetogen nachtegael,
En Adam dronk, met zwelgende ooren,
Den galm in, met den dag herboren,
En riep: ‘een Godheid schiep die tael.’
Zoo baedde ik in genot, verrukkelyke dochter
Van Neêrlands Poëzy, by 't lied waeraen ge ons boeit.
Wat forsche mannentoon klinkt ryker, en doorwrochter?
Wat teedre vrouwentoon, die liefelyker vloeit?