De dood van Egmont.
Het antwoord van Alva aen Sabina, welke hem de ontslaking van haer gade verzocht, berust op de geschiedenis. Hooft, die hetzelve vermeldt, deelt ook mede dat Hoorne en Egmont zich schriftelijk, zonder advokaet, moesten verweeren. De tweede van Egmonts zonen heeft een onbrekelyken afkeer tegen Spanje behouden.
Egmonts graf, dat men verdwenen dacht te zijn in den brand van Sotteghems kerke, ten jare 1645, werd aldaer, in 1804, onder 't hoogaltaer, ontdekt. Jammer dat men er de oude, eerbiedwaerdige gedaente van 's Graven kasteel veranderd hebbe: de oude brug bestaet nog gedeeltelijk, op welke Sabina, met hare talryke kinderen, knielde, toen
men Egmonts dierbaer overschot, den 15 juny 1568, tien dagen na zyne onthoofding, ter ruste bestelde.
Sotteghem bezit tot dus verre, ter verheerlyking des vaderlandschen martelaers, niets dan een grafzerk zonder opschrift, en een voetstuk zonder standbeeld!