III.
Maer hoor 't weêrgalmend brons op gindschen toren spreken!
Wij tellen de uren slechts nadat zij ons ontweken, -
Ontweken voor altijd.
Hoe plechtig is die toon, gelijk uit hooger wooning
Gedaeld!.... Een uer voorbij, een stap weêr tot den koning
Der eeuwen nader. Mensch, grijp moed: kort is de strijd,
En eeuwig de belooning.