III.
‘Fix! zeî de pastoor: 't is vol kunst en genie,
Rechtschoon is die engel, afschuwelik die...
Doch hoe naer den eisch die santinne geprezen?
Zij draegt den hemel volmaekt op haer wezen.
‘Koom, laet me nu 't verdere deel ook zien!’
Traeg daelt de sluier beneden de kniên
Des boozen: ‘Wat zie ik?... 'k En zag 't van mijn leven?
Wat deed-de?... wat heb-de aen den duivel gegeven?’
- ‘'k En dede niets, dan wat past en wat dient.’
- ‘Nu ja, maer die duivel met leerzen!... Wel, vriend,
Een duivel met leerzen! ha!... zaegt ge dit wonder?’
- ‘Neen, heere; maer zaegt gij immer een zonder?’
Stil loeg de pastoor, en zeide: ‘Vrind,
Laet rusten wat rust, wie ruste bemint.
Die schilders! die schilders!... Wij willen eens schinken:
't Is iets van 't jaer elve... Wat zou-de er van dinken?’