III.
En 'k dacht aen Vlaendren, aen mijn land,
Der vaedren in de tael vergeten, -
De tael, 's volks navelstreng, o schand!
Vervangen door een fransche keten.
O looverhutten, tusschen aerd
En hemel plechtig opgeheven,
Mijn boezem heeft uw beeld bewaerd,
En 't wordt er nimmer uitgedreven.