III.
Bemin die Moeder vry: wie kan het meer verdienen?
't Was weinig, dat ze u eens bewaekte, als 't nachtkrip viel,
Haer woord vertolkte u vroeg het woord des Ongezienen;
Zy laefde uw lip met melk, met leer en les uw ziel.
't Scheen hooger wysheid, die aen 't moederhart ontvloeide,
Gelyk der gouden luit 't oorspronkelyke lied.
Haer hoop was 't, die uw hoop aen 't eeuwig leven boeide,
Vertroostingvolle star, waer onze nacht voor vliedt.
Zy wees u op die star eer nog uw rede ontwaekte,
En aen heur rein gevoel ontstak zy uw gevoel.
Toen gy, nog waggelend, den moederschoot genaekte,
En u nog vasthield aen haer kleeding of haer stoel,
Deed zy, by lieven lach, alreeds uw handjes paren,
En, als een engeltje op uw knietjes neêrgebukt,
Leerde u het Vader ons; als wierook opgevaren;
Dan reeds heeft ze in uw hart de godvrucht ingedrukt.
Bemin de Moeder vry, die dag en nacht verzinde,
Hoe ze u bevryden zou voor elke vlek en spat.
Bemin de Moeder vry, die u zoo vurig minde,
Voor ge onder 't zonnelicht nog plaets genomen had!