II.
O Zuster, de eenige door de Almagt my gegeven,
Hy dreef die kinderzucht uw maegdenboezem in.
Aen uwer dagen bron wydde ook uw jeugd haer leven,
Aen haer, die grensloos minde eene onbegrensde min.
Gy waert het die 'k bezong, als ons de wiek nog dekte
Der Moeder, thans gestapt in Godes majesteit;
Gy waert het, die myn lier tot zachte toonen wekte:
Uw naem, Natalia, blyft my nog zaligheid!