Bl. 3.
....... 't is de eedle man, te groot
Om niet te zijn vervolgd door zijnen tijdgenoot.
A l'âge de 70 ans, zegt WürthCours préparatoire à l'étude de la littérature holl. p. 43., ce grand homme, l'honneur du Parnasse hollandais fut obligé d'accepter à un mont de piété une place dont les revenus etaient peu considérables, el d'employer à annoter les gages, que des malheureux venaient y déposer, cette plume, qui avait assuré l'immortalité de tant de héros.
Men gedenke aan Helmers verzenNagelaten gedichten, 's Gravenh. 1823. bl. 287.:
Zie Vondel, de eer van Neêrlands streken,
Verheven, edel, grootsch en stout,
Op d' oever van zijn graf hier smeeken
Met ongedekten hoofde, om 't sober onderhoud.
De Dichter der bevalligheden,
Poot, zwoegt met afgematte leden,
Op 't veld door zonnegloed verbrand.
Wat les! dit is het loon van 't hartbemeestrend zingen:
Wat denkbeeld! ik verstom; de citersnaren springen;
En 'k bloos om u, mijn Vaderland!