VI.
Kan 't zyn, dat broeders hier de tael der vaedren schennen; -
Dat zy die bron, die zon van volksgeluk miskennen,
Hier, waer een Ruwaert sprak: ‘O Gentenaren, spaert
Den franschen Prins; 't is nog een kind. Wanneer wy keeren,
Zal Gent het vlaemsch hem leeren,
En hy beminn' den vlaemschen aert.’
Ontwaekt, o dooden!.... Hoort de tael der vaedren klinken!....
Zy spreekt in uw gemoed, waer huisvermaken blinken,
By 't wiegje', of d'ouderhaerd, die zoo verkwikkend blaekt.
Hoort!... 't vlaemsche choorgezang rolt, vloekend elken kluister.
Ontwaekt: de tael herleéft!... Eens bracht ze aen Vlaendren luister,
Nu brengt ze 't licht... Ontwaekt!