Blz. 3, v. 3.
Tot peluw strekt Stagires wysgeer, die
Aen 't menschdom wel twee duizend jaer de knie
Deed buigen.
La Harpe vangt zyn Cours de Littérature aldus aen: ‘Er was inderdaed niets min noodig, dan al het pedantismus en al de dweepzucht der eeuwen die de hergeboorte der letteren voorafgegaen zyn, om een naem als die van Aristoteles, aen eene soort van bespottelykheid bloot te stellen... Men heeft hem byna verantwoordelyk gemaekt voor de buitensporigheden zyner geestdriftige aenbidders. Maer de man, die, sprekend van zyn
meester, zeide: Ik ben de vriend van Plato, maer nog meer, der vriendschap, had aen de menschen geenzins 't gezag boven de klaerblykbaerheid leeren stellen, en hy, die hun de eerste geleerd had al hunne gedachten aen de vormen der redenering te onderwerpen, zou zeker voor geene leerlingen mannen erkend hebben, die alles door de spreuk: de meester heeft het gezeid, meenden te beantwoorden. Zyn dialectica, de grondsteen der Godsgeleerdheid geworden zynde, maekte zyne leering als heilig, met deze aen die der Kerk te verbinden.... De grenzen van Aristoteles geest zyn gedurende twintig eeuwen de grenzen van den menschelyken geest geweest.’