Blz. 73, v. 4, v.o.
Die ook Antonides te regte spitsen noemde. (De accenten.)
Men kent de regels van dezen Dichter, in het lykdicht op zyn kunstvader Vondel:
Hy hoeft zyn letters met geen spitsen te verweren:
Zy zyn gehart: niets kan zyn regementen deren,
Ziende op den zondvloed der accenten, waer mede 't Genootschap Nîl volentibus arduum de spelling overstroomde. In de Dichtkunst van hunnen hoofdman Pels (want die rymelaer schreef ook eene Dichtkunst naer Horatius) vindt men dezen regel, die van zyn dubbel distiuguismus getuigt:
Maar bot op zôt, én vol op ból rymt ganschlyk niet.