[Iuyg, ey ver-aerde Mensch! met een gebroocken hart,]
Iuyg, ey ver-aerde Mensch! met een gebroocken hart,
En buygh u teed're Ziel thans voor Iehovaes-Beeldsel,
Verbergt u aenschijn niet, siet hoe des Hemels teeldsel
Gerust'lijck vrijden kan u van dijn sondens-smart;
Hy die de wreede Doodt en Duyvel heeft getart,
'tGeen strecken sal tot nut en heylsaem Zielens-heeldsel,
Mijdt, tweedracht, twist, en haet, een rechte Ziels verbeeldsel,
En eygen baet-sucht vaeck, dijn boesem houdt verwart.
Ey rijs uyt sondens-slaep, set op 'trechtvaerdigh hulsel,
Met innerlijck berouw, brengt danckbaerheyds-vervulsel,
Plicht-schuldigh nae Schriftuyr, en 'tSaligh-makend' woord,
Treedt yligh vande wegh die duysterlijck doet dwalen,
Af-leydend' nae den Poel der oud' verdoemde zalen,
Nae veel af-leyders boos, ach mensche niet en hoordt.
Een of Geen.