Stemme: Grusella Nymphje sat, ofte Nu leef ick in't verdriet, Roserra schoon Godin, Ziel-roofster van mijn hart, Ah siet de brant van Titers-min! Hem soo verteert door bitt're smart, Dat my de kille doodt, Een hulp sal zijn in mijnen noot.
Want al mijn brack geween, 'tGeen uyt mijn oogen daelt, Gemengelt met so droeve reen, Heeft u gemoet so hart verstaelt Dat noyt mijn ongeval V wreede borst bewegen sal.
V martel-rijck gesicht (Trots Phoebi blondt gestrael) Heeft Titers hart wel eer verlicht; Maer nu ick, laes alleenig dwael En ghy nu van my scheydt, Voel ik dat my de doot verbeyt.
Gedenckt u niet hoe ghy Laetst aende koele Beeck Met u gevat eens druckte my, En seyd: Titer u droef gesmeek En al u wreede pijn Sal haest in vreugdt verandert zijn.
Waer op ick u mijn handt, Mijn hart, mijn ziel, en trou, V gaf tot echte liefdens-pandt, En dacht dat ghy mijn waerde Vrou, Soud' wesen Harderin, maer laes vervormt is uwe zin.
Mijn wit-gewolde Vee Soeckt met u vlock gepaert Te grasen met Roserra mee: Maer laes! met eenigheyt beswaert, Knabbelen soo het Kruyt Dattet u Titers doodt beduyt.
Roserra. Neen Titer u getraen Door 'tlommer Bos gestroomt Beweegde my met u te gaen; Mits selfs soo droef het stom geboomt V bitt're smart uyt-steent Dat Roserra nu met u weent.
Titer. Ick weet, ha! schoon Godin, Dat al u brack gerol Gesproten is uyt weder-min, Iae dat u hart van liefde vol, Nimmer oyt van Titer scheyt: Dies hy met u gestadigh weydt. Een of Geen.
Cookies on Poetry Cove