Stemme: Vluchtige Coridon verbeydt. Ieugdige Nymphje velt-godin Die u Titers Vee ontvlucht, Die hem door u ontrouwe min Met een bange ziels-gesucht Doet schreyen, Ach! beyen Wilt, Lieff, doch met u Vee; Want Titers schaepjes willen mé, Ginds onder de boomen, Van waer men siet komen Een over-klare Beeck, Wiens streeck, Men weeligh siet vloeyen, En 'tgrasje doet groeyen, 'tGeen aen't grasig vlokje bleeck Dat om u in't klavergroene velt Met uyt-geparste traentjes nat mijn suchjes droeff vertelt.
2. Drijf ick mijn Vee langs 'tschorre strandt (Naer ebben van de Zee) Door't morrig veen of 'thete sant
'tHeeft sijn klachjes dan ook ree 'tLaet-schieten, jae vlieten, Een laeuwe oogs-getraen, Dat langs de duynen af moet gaen, Waer door alle kruytjes, En duyn-drooge spruytjes Haer voedsel in het geheel, Of ten deel, Als door eenen regen, Vaeck hebben gekregen, Suygend' in haer dorre keel. Al het nat dat op de sanden droog Wt Titers droeff bekommert Vee, haer droeve oogen vloog.
3. Denck Amaril, Hoe 'tsoet onthael Van u bruyne Kijckers-Licht, U gemanierde minnens-strael, En u lonckend' lieff gesicht, Vol deugden, verheugden, Inwendigh soo mijn ziel, Dat Titer buygsaem voor u viel. En wilde sijn leven, Tot offer u geven, Om dat gy door den brandt, Hadt ont-mant, Die u wel voor desen Sijn kracht hadt bewesen, In het ploegen van hetLlandt; Maer, helaes! 'tis t'eene-mael verkeert Om dat mijn Ziel door u ghestrael, alsdoor de Son verteert.
Daerom, ach! schoonste Amaril Voogdes van hart en goedt, Of gy schoon blust door wreede wil, Laes! u Tygerins gemoedt, Soo sullen, vervullen, De Schaepjes mijne klacht, Om dat ghy my hebt ter doodt gebracht, Noch sal voor u wreede, Dan weer van beneden Op-rijsen Titers-geest, Die bedeest, En grousaem sal wesen; Dus schoone wilt vreesen Dat gy zijt soo wreet geweest; Dies hem lieft, die Zielens-troost en al Op sijne Amarillis set, en stadig houden sal. Een of Geen.
Cookies on Poetry Cove