Stemme: Doen ick mijn sin geheel aen Cloris. Amintas. Sult ghy dan Schoon˙ Gestadigh vluchten Dus schuw van my? Daer ick mijn Kroon En Konings duchten In Boere-py Gants heb verlaten Door 'tpraten betovert Van uwe Min, Op hoop dat mocht eens zijn ver-overt Een aerdsch Godin.
2. Lust u dan niet Meer 'theerlijck sweyen Eens gulde staff, Dan het gebiedt In Veldt en Weyen Uws Schaepjes draff, Noch al de Kroonen Die thoonen een luyster Van paerl, en gout, Dan dat gy sit in't nare duyster Van 'tgroene Woudt. 3. Daer en hebt ghy Geen heusch begroeten Van Prins of Graeff, Dan het gevry, En dom ontmoeten Eens Harders Slaeff: Die, laes! de magen Op-jagen, haers reden Een schaemt en bloos, Om dat Natuyr geen Boersche zeden Voor 'tHoff verkoos. Lerinde. 4. Al het gevley Daer ghy Lerinde Door houdt bekoort, En het geschrey Tot u Beminde My niet en stoort; Mits al u suchjes, Haer vluchjes op-heven, Naer Maegdens-rooff, En niet en kond eensamig leven Ick vast gelooff.
5. Al het onthael, Van u heusheden In hoofsche pracht, U purpurs-prael, 'tGebiedt in Steden Houdt ick veracht, Wanneer mijn Haerder Niet verder, in't grasen Van 't klaver-ree, Noch met sijn vlok in't veldt te asen, Loopt van mijn vee.
6. Als ick een Krans Vam Maegde-bloemen Treck om mijn hooft, En ick ten dans Mijn naem hoor noemen, Dit vry gelooft, Dat alle de weelden Die teelden u Hoven, Zijn min dan niet Om dat ons armoedt houd verschoven Wat 'thoff besiet. Amintas. 7. Sal ick u trou, Ach! Lieff Lerinde, Dan krijgen niet? Daer ick mijn vrou Mijn schoon Dalinde Van my verstiet, Sullen de Rotsen, nae-botsen Met suchten, Mijn pijnen groot, om dat ik niet en kan ontvluchten De wreede doodt. Een of Geen.
Cookies on Poetry Cove