Amor summum imperium.
Wie derft liefd's-tintel-strael (voogdes der stoutster harten)
En haer ontduyckend'-schicht, Cupidoos flitse tarten?
Wie oogt op't lief-gegluyr eens liefdens-lodder-min,
Die niet door 'tstraligh vuyr suygt pijn ten boesem in.
Geen pijn die pijnlijck smart en 'tlichaem tracht te quellen,
Maer een die zielens-pit vol duysend' doon kan stellen,
Geen pijn die trouwe hulp, van vrienden raedt verbeydt,
Maer een wiens troost in pijn, en pijn in vreugde leydt.
O echte-zielens-graegt! hoe dringt g'u vyer'ge stralen
In't harte van Pierson Echt-lievend' neer te dalen?
Hoe streelt, hoe lief-koost g'hem, en stuert sijn hart na 't Hoog,
Onwetend' dat het hart uyt Anna liefde soogh,
Onwetend' dat ghy weckt, door Annaas lieflijck loncken,
Een Goddelijcke walmt, en kuyssche minne-voncken,
Onwetend' dat gy 'thart deugd-lievend' soo besproeyt,
Dat daer uyt heete min een echte-liefd' uyt groeyt;
Dies danck zy d'Opper-Al, die haer gebonde vleug'len
Nae 'smenschen zielens-nut kan lossen en beteug'len,
Die 'kwensch, geschakeld' Een, u soo ziels-lievend' houdt
Dat ghy in alle noodt u op sijn Woordt vertrout.
Een of Geen.