Stemme: Garinter die 't Vee treurigh weydt.
Grusella, die Filander doet
Wt-schreyen bracke tranens-vloedt
Mits u trou, schoone vrou,
Hem is ontvallen:
Ey straelt op hem eens 'thoogh vermoogh
Vws lieffelijck medogend' oog
En besiet of hy niet
Nae dijn Schaeps-stallen,
Dan u vee, soo gedwee,
Drijven sal, dat 'tgeschal,
Van mijn Al
Moet heughelijck uyt brallen.
2.
Doe karmde Daphnis Harderin,
Om dat gy met soo koele sin,
Van haer bleeff, ende dreeff,
Recht nae sijn Weyen,
Hoewel sy hem op't spoedigst na-
Toog, vergeselschapt met Laura
Door een plas, die daer was,
Moest van haer scheyen;
Dies haer lust, wierdt ontrust,
Door't gewee, dattet vee,
Haer aen-dee,
Een twee een-zieligh schreyen.
3.
V Lamm'ren wars van't morrigh veen,
die drijf ik staeg na't klaver heen
Dat daer groeyt, en besproeyt
Wort vande Beeckjes,
Alwaer Amintas, Coridon,
Sijn Silvia genieten kon,
Die belust, daer gekust
Wierdt door haer treeckjes;
Dies de Krans, en de glans
Van haer eer, nimmermeer,
Sy niet weer
Sal voeren door haer streekjes.
4.
Wel an Grusella vyandin,
Die stadig vliet ten boswaert in
En te schuw, onder 't luw,
V houdt verborgen,
Siet ick Filander nedrigh kniel,
Aenbiedend' half-verstorven Ziel,
Die betreacht, hare klacht,
Aen Titons morgen,
Laes! te spae, om genae,
van een vrou, ah de rou, sal my nou
Voor geen doot meer sorgen.
Een of Geen.