Stemme: Rosemond waer ghy vliedt. Laura stil, hoort ghy niet Dat de stomme water-vliet Mijne min betuygt? Dat de Ceder voeldt Hoe dat de brant Phillis borst door-woeldt˙ d'Eyck sijn topje buygt, Om dat ghy bekoordt, En door u min versmoordt, Die u ziel behoordt Boven al, schoon Harderin, Te prenten in u lieve sin.
2. Als ick wey, langs het duyn, Sie ick dat de steyle kruyn, Vande loude klip, Met u Phillis treurt, die op de pijp sijn smarten neurt. d'uyr die ick uyt-kip, Die u is in't veldt, Steeds voor u vee gestelt, Mijne smart vertelt; Die, ha!, wreede vyandin My laes! vermoort door uwen min.
3. Denckt hoe ick Amaril Heb verlaten door u wil! Denckt u swaren eedt, Die ghy, ongevraegt, Swoerdt, die u wel het hart door-knaegt: d'Aerd',als ghy die deed', Schudde voor u staff; Dies ick u antwoort gaff: Wee! wee! Laura straff! d'Aerde schudt en stadig beeft, Dat ghy met my ontrouwigh leeft.
4. Daer de Son rijst of daeldt, Of by Ethon staet en praelt, Al wat geeft geluyt, En vliegt door de lucht, Steent mijn pijn met naer gesucht˙ 'tVee krijt mede uyt, Met haer nat getraen,
Dat ick alleen moet gaen; Dies soo laet u raen, Eer dat laes hier uyt dit dal My Atrops laes! wegh-rucken sal.
5. Nae mijn doodt, waerde Vrou, Sult ghy wenschen om mijn trou, Phillis, Phillis, kom, Sal u naer gesucht Slaen dan noch dwars door de blaeuwe lucht; Maer niet wederom Sult ghy hem soo sien; Maer dan wel voor hem vlien, Dat u sal geschien. Dies O Laura Laura wreet, Keer noch van dit groote leet. Een of Geen.
Cookies on Poetry Cove