Stemme: Schoonste Nymphje van het Wout.
Daphne.
Ach! ys-kil'ge Lauwera
Kan gena
Niet u ys'righ hart erbarmen,
Noch geen oogens-nat getraen
Niet begaen
Eenigh mede-lijds ontfarmen?
Denck hoe menigmael de Min
Schoon Godin
Heeft mijn vlam'ghe ziel doorschoten,
En gestadigh laes! alleen
'tDroef geween
Voor u harde borst vergoten.
Denck u Maegdelijcken Eedt
(Die ghy deed)
Deiphloos trou had afgesworen
En u Daphne, Harderin,
In u sin
Swoerdt te zijn u uyt-verkoren.
Waer op gy een schoone vlecht
Aen u Knecht
Van u gout-geel-hayrge draden
Tot erkentenis uws trouw,
Schoone Vrou,
Gaeft, om ziels-af-keer t'ontladen.
Laura.
Of gy my schoon Daphne vleyt,
En beschreyt
tHard verstaelt hart onbewogen
Of gy drupplens-borren-vliet
Stadigh schiet
Wt u laeuw-beweende oogen.
En of ick door heerschappy
Nevens dy
Mocht mijn Daphnis-Ziel ver-ov'ren,
Weynigh acht ick dat gebiedt
Soo men niet
Voor my strooyt de Maegdens-loov'ren.
Daphne.
Denck ons niet te boven gaet,
Soo den Staet
Door God Hymen is beg'nadigt,
Want d'eensamigh leven niet
Dan verdriet
Baerd, en nimmer is versadigt.
Laura.
Weg, ey Daphne, weg wel aen,
Laet my gaen
Plucken in de Klaver-weyden,
Een veel-kleur'ge maegden-krans
Om ten dans
Mijn Bos-Nymphjens nu te leyden.
Daphne.
Nu wel aen ick Laura schey,
En beschrey
Een verharde Harderinne,
En ick eewigh u verlaet
In u Staet,
Om een trouwer Nymph te minnen.
Een of Geen.