Stemme: Lestmael gingh ick my vertreen. Coridon Phyllis, Phillis, soete Meyt, Haest u niet, ey wat verbeydt, Titer met sijn grasigh Vee. Staet u en wacht; want hy wil mee Weyen met u in het groen˙ Wacht, wacht, wacht, en wilje doch so niet spoen.
Phillis Coridon, ey van my vliedt; U, en Titer, acht ick niet; Mits al 'tgeen ghy thoonen kond' Hou ick maer voor een valschen gront˙ En ick mijne Daphne min, Daer, daer, daer ick mee wey ten boswaert in.
Coridon Harderin gedenckt hoe ghy Hebt door soete vleyery, Minne-lonckjes duysent-mael, Coridons hart soo hardt als stael, Tot u Min soo sot gemaeckt, Dat, dat, dat hy daer nu niet uyt en raeckt.
Doe ick 'teerste kusje kreegh Stracks ick met u neder-seegh Aen de stomme water-bron, Daer ick mijn Phillis om-vatten kon, En haer leyde in het gras, Waer, waer, waer ons de grootste vreugde was.
Seyd' ghy niet, dat gras en kruyt, Al wat uyt de aerde spruyt, Doch nimmermeer weer groeyen souw Soo ghy verruylen soudt uwe trouw, Die g'aen Daphne nu besteedt, Doch, doch, doch het sal u noch zijn soo leedt.
Phillis Dat ghy Harder dit beroemt, En u Harderinne noemt, Daer van hebt ghy doch weynig eer, Dies ick u laet, en soeck Daphne weer, Die noch sijne Vryheydt heeldt, Die, die, die hem dan mijne lust meedeeldt.
Coridon 'kSegh dit, Schoon' op dese tijdt Niet tot roem, of u verwijdt, Maer dat u eerst verliefde sin, Dus is verkeert, van weder-Min, Die ghy uwen Harder swoerdt; Maer, maer, maer ghy nu Coridon beboerdt.
Phyllis Wel Coridon, laet my alleen Drijven nae de klippen heen, Daer ick Daphne wachten sal, 'tSy in het Bosjen, of in het Dal, En ick uwe Min verlaet, Wegh, wegh, wegh, want ick segh gy van my gaet, Een of Geen.
Cookies on Poetry Cove