Tweede boek.
Het ooverleg begint. Den Raad word voorgeslaagen
Door Satan, of hen weêr een veldslag staa te waagen,
Om 't ryk der Hemelen te winnen, door hun moed.
Dees stemt het toe, die af, en eindelyk vindt men goed,
Om loos de waarheid der voorzegging naa te speuren
Van 's waerelds schepping, die nu bynaa moest gebeuren.
Men twyfelt, wie bequaam tot deezen aanslag is:
Maar Satan, 't opperhoofd der naare duisternis,
Neemt deezen tocht op zich: elk juicht; hy word gepreezen,
En yder vliegt zyns weegs, tot hy weêrom zal weezen:
Dees Spie zag voor de hel zich in zyn vlucht gestuit,
Door eenen wachter, die de poort in 't einde ontsluit.
Waar op hy zich naa 't ruim des afgronds laat geleiden,
Dat hel en hemel houdt in eeuwigheid gescheiden.
De doortocht schynt hem zwaar op zulk een naar gezicht;
Hy waagt hem echter; wyl vorst Chaos hem bericht,
Wat streek hy houden moet, om 't groote werk te aanschouwen
Der nieuwe waereld, die Godts almacht stond te bouwen.