De tweede vertooning,
Verbeeldde een' steenachtigen heuvel, waar op de onschuldige Palamedes van Ulisses, Diomeed, en de Razernyen, als wreede beulen gesteenigd wierd, voor de oogen der wichelaars, het krygsvolk, de treurende benden van den rampzaligen koning, en de aanschouwers, die by menigte in 't geboomte geklommen, zyn' vermaarden val beschouwden. Waar op de volgende régelen gesproken wierden:
Beschouw vorst Palameed, 's Lands steun en trouwsten vader,
Door Agamemnons zucht tot de opperheerschappy,
En Kalchas schyndeugd, met Ulisses veinzery,
Van de omgekochten Raad gevonnisd als verraader.
Hy wordt ten moordtooneel' gerukt op 't onvoorzienst,
En dood gesteenigd door de felle Raazernyen.
't Beotiesch Krygsvolk zucht vergeefs uit medelyën;
Hem helpt noch 't gryze hair noch veertig jaaren dienst.
Hierop verdweenen de Raazernyen naar den afgrond; de Tyd en Waarheid daalden uit de wolken, en men sprak het volgende vaers.
De Tyd en Waarheid, die men ziet op de aarde daalen,
Doen 't rot der raazerny gezwind naar d'afgrond gaan.
Vorst Palamedes roem zal aan den Melkweg staan,
En als een ster van staat op Griekens vryheid straalen.